Op een brits - Jos Geysels

Vijf ngo’s – Artsen zonder Grenzen, CIRÉ, Vluchtelingenwerk Vlaanderen, Dokters van de Wereld en Caritas International – besloten op 18 november 2009 om in hartje Brussel midden in een kantoorwijk een vluchtelingenkamp op te richten. Ze deden dit als signaal om de politieke onmacht aan te klagen die geen einde kon stellen aan de opvangcrisis.

Het vluchtelingenkamp kende heel wat verontwaardigde bezoekers. Ook Jos Geysels, voorzitter van 11.11.11 - de Vlaamse Noord-Zuid beweging, deed midden november enkele indrukken op in het kamp.

Jos Geysels, voorzitter van 11.11.11 ‘Normaal doen tenten me denken aan op kamp gaan, plezier en een aparte sfeer. Dat was wel anders toen ik voor het eerst het tentenkamp aan het Noordstation zag; daar stond ten midden van een kantoorwijk in hartje Brussel een vluchtelingenkamp dat ik alleen nog maar had gezien in derde wereldlanden.’

In het Zuiden vluchten er heel wat mensen weg van oorlog, geweld, vervolging en droogte naar een andere streek in hun land of naar een buurtland. Slechts een fractie van hen komt bij ons in België terecht. ‘Tijdens beide wereldoorlogen vluchtten trouwens ook heel wat Belgen. Niemand vlucht voor zijn plezier naar een vreemd land. Mensen vluchten uit noodzaak. Daarom werd de Conventie van Genève* alias het Vluchtelingenverdrag in het leven geroepen. Het is belangrijk dat asieldossiers behoorlijk behandeld worden en dat asielzoekers in ons land menswaardig worden opgevangen. Want asielzoekers zijn nog altijd in de eerste plaats mensen zoals jij en ik.’

* na-oorlogs Internationaal Verdrag dat in 1951 in het leven werd geroepen om mensen op de vlucht te beschermen. Zij die op basis van het Vluchtelingenverdrag bescherming krijgen, zijn erkend als vluchteling.

Op een brits - vluchtelingenkamp